fbpx

Rust en verbinding in leiderschap: hoe gaat dat dan in de praktijk? Er zijn altijd wel een aantal organisaties die in het nieuws komen omdat ze het wel proberen toe te passen of juist helemaal niet.
Een interessant voorbeeld is het Amsterdamse afvalbedrijf AEB. Dat schijnt al jaren het toneel te zijn van een machtsstrijd tussen de werkvloer en het management. En natuurlijk kijken we ernaar vanaf de zijlijn en staan we er niet middenin, dus hoe kun je erover oordelen. Maar als er een machtsstrijd is dan weet je al dat er weinig verbinding is en dat al een hele tijd. Dus er is genoeg verbetering mogelijk.

Albert Heijn kwam in het nieuws omdat ze 150 managers boventallig hebben verklaard. Ze willen daar kortere lijntjes, een plattere structuur, zodat er mogelijk een betere verbinding is op de werkvloer. Dus dat klinkt heel positief. De boventallig verklaarde managers krijgen trouwens een andere functie binnen het bedrijf.

In de politiek zijn er natuurlijk altijd voorbeelden te vinden, helaas vaak van weinig verbinding en niet echt leiderschap vanuit een bepaalde mate van rust. En als je kijkt naar de laatste tijd, dan valt Boris Johnson natuurlijk erg op. Als je – het is feitelijk een machtsgreep – doet, dan krijg je veel tegenstanders. Dan verbind je je maar met een paar mensen, als je dat al doet. Het is best logisch dat hij veel tegenstand daarin krijgt.

Heb jij nog voorbeelden van organisaties die juist wel met verbinding bezig zijn of voorbeelden zijn van helemaal geen verbinding. Ik zie ze graag terug in de reacties. Dank je wel!